Posty

W internecie łatwo znaleźć proste historie o „narcyzach” i „borderline’ach”. Jedni mają rzekomo tylko ranić, drudzy tylko dramatyzować. Taki język jest chwytliwy, ale zwykle niewiele wyjaśnia. Relacje są znacznie bardziej złożone, a za zachowaniami, które z zewnątrz wyglądają na chłód, atak, wycofanie czy gwałtowność, często stoją bardzo silne mechanizmy ochronne. Dlatego zamiast pytać: „co się dzieje, gdy narcyz spotyka borderline?”, lepiej zapytać: co może się dziać, gdy sp

Czasem wydaje nam się, że żeby zobaczyć siebie bardziej realistycznie, musimy zmienić perspektywę. Jeśli myślimy o sobie źle, próbujemy znaleźć pozytywne argumenty. Jeśli kogoś idealizujemy, zaczynamy szukać jego wad. Jeśli przeżywamy porażkę, przypominamy sobie sukcesy. To bywa pomocne, ale coraz częściej myślę, że nie zawsze potrzebujemy zmiany perspektywy. Czasem potrzebujemy czegoś prostszego: poszerzenia kadru. Nie chodzi o to, żeby spojrzeć w przeciwną stronę. Chodzi o

ADHD kojarzy się wielu osobom głównie z dziećmi, nadmierną ruchliwością i problemami z koncentracją w szkole. Tymczasem objawy ADHD mogą utrzymywać się również w dorosłości i wpływać na pracę, relacje, organizację codziennego życia, regulację emocji i poczucie własnej skuteczności. U dorosłych ADHD nie zawsze wygląda jak „ciągłe bieganie”. Często bardziej przypomina chaos, odkładanie spraw na później, trudność z kończeniem zadań, zapominanie, impulsywność, przeciążenie, probl

Czasem wystarczy jedno wydarzenie, żeby nagle zmienić sposób, w jaki widzimy siebie. Ktoś nie odpisuje na wiadomość i pojawia się myśl: „jestem nieważny”. Ktoś nas krytykuje i natychmiast uruchamia się: „jestem beznadziejny”. Post w mediach społecznościowych przechodzi bez echa i łatwo pomyśleć: „to, co robię, nie ma wartości”. Ale działa to również w drugą stronę. Ktoś nas podziwia, pożąda, zaprasza do swojego świata i pojawia się: „jestem wyjątkowy”. Odnosimy sukces i zaczy

Lęk jest naturalną reakcją organizmu. Pomaga nam zauważać zagrożenie, mobilizuje do działania i chroni w sytuacjach, które wymagają ostrożności. Problem zaczyna się wtedy, gdy lęk pojawia się zbyt często, jest nieproporcjonalny do sytuacji, trudno go opanować i zaczyna wpływać na codzienne funkcjonowanie. Określenie „nerwica lękowa” jest nadal często używane potocznie, choć współcześnie częściej mówi się o zaburzeniach lękowych. Mogą one przyjmować różne formy: przewlekłego z

Fantazja ma niezwykłą zdolność montażu. Potrafi wybrać kilka najlepszych scen, podkręcić kolory, wyciszyć to, co niewygodne, i zbudować historię znacznie atrakcyjniejszą niż rzeczywistość. W fantazji spotkanie jest bardziej intensywne. Relacja bardziej wyjątkowa. Alkohol bardziej kojący. Nowe doświadczenie bardziej potrzebne. Powrót do starego miejsca bardziej znaczący. A decyzja, którą już wcześniej wielokrotnie podejmowaliśmy, zaczyna wyglądać jak coś zupełnie nowego. Fanta

Zdrada bardzo często dzieli historię związku na dwie części: przed i po. Nawet jeśli para zostaje razem, zwykle nie da się po prostu wrócić do tego, co było. Coś zostało naruszone: zaufanie, poczucie bezpieczeństwa, obraz partnera, czasem także obraz samego siebie. Dlatego terapia par po zdradzie nie polega przede wszystkim na próbie odtworzenia starego związku. Bardziej trafne pytanie brzmi: czy dwoje ludzi chce po tym, co się wydarzyło, zbudować nową relację — z tą samą oso

Dlaczego samo rozumienie swoich schematów nie zawsze prowadzi do zmiany Czasem przychodzi moment, w którym nagle zaczynamy coś rozumieć. Dlaczego tak reaguję. Dlaczego znowu wybieram podobnego partnera. Dlaczego sięgam po alkohol, kiedy jestem napięty. Dlaczego tak trudno znoszę krytykę. Dlaczego nie potrafię odpoczywać. Dlaczego wracam do czegoś, o czym przecież wiem, że mi nie służy. Takie odkrycia mogą być bardzo poruszające. Chaos zaczyna układać się w całość. Coś, co wcz

Czasem nie chodzi już o drugiego człowieka. Chodzi o to, czy w jego oczach nadal jesteśmy kimś wartościowym. Może wydarzyło się coś trudnego. Konflikt, rozstanie, niezręczna rozmowa, błąd w pracy. Może ktoś nas skrytykował, nie odpowiedział, źle odczytał nasze intencje albo zobaczył nas w chwili, z której sami nie jesteśmy dumni. A czasem nie wydarzyło się nic dramatycznego. Wystarczy chłodniejszy ton, brak zainteresowania, czyjeś milczenie albo poczucie, że nie zrobiliśmy na

Są takie zdania, które brzmią jak zakończenie, a w rzeczywistości bywają początkiem. „Jeszcze tylko ten raz”. „To już naprawdę ostatni raz”. „Od jutra koniec”. Mówimy tak o relacjach, do których nie chcemy wracać, o alkoholu, po który znowu sięgamy, o nocnym scrollowaniu, które miało trwać pięć minut, o kolejnej wiadomości, której mieliśmy nie wysyłać, o impulsywnych zachowaniach i powtarzających się schematach, które dobrze znamy. „Ostatni raz” brzmi uspokajająco, bo daje po

Słowo „narcyz” zrobiło w ostatnich latach ogromną karierę. Narcyzem bywa były partner, szef, teściowa, koleżanka z pracy. Ktoś, kto manipuluje, dominuje, potrzebuje podziwu i zawsze musi mieć rację. Czasem takie określenie jest trafne. Czasem jednak staje się etykietą, którą przyklejamy komuś, z kim jest nam trudno. „Ja jestem wrażliwy, on jest narcyzem.” „Ja cierpię, ona manipuluje.” Takie podziały upraszczają świat. A może warto trochę skomplikować ten obraz i zadać sobie p

Czy porażka naprawdę mówi coś o naszej wartości? O tym, dlaczego łatwo pomylić „nie udało mi się” z „jestem przegrany” i jak odzyskać szerszą perspektywę.

Pierwsze spotkanie w terapii nie wymaga gotowej diagnozy ani dobrze nazwanych problemów. Możesz przyjść z tym, co dziś jest dla Ciebie trudne - wspólnie z terapeutą spróbujesz to uporządkować i nazwać.